Maak van je pijn je parel

In moeilijke tijden heb je anderen nodig.

Maar misschien nog wel het meest jezelf.

De liefdevolle relatie met jezelf.

Ik merk het steeds meer, ook in mijn eigen leven.

Ik ontmoet zoveel oppervlakkigheid. Mensen die moeite hebben om werkelijk aanwezig te blijven wanneer het moeilijk wordt. Wanneer emoties ingewikkeld worden, wanneer er pijn ontstaat, wanneer een relatie iets van je vraagt.

Vluchten is gemakkelijk geworden. Vermijden. Afleiding zoeken. Doorgaan. Een nieuwe relatie beginnen. Je telefoon pakken. Je terugtrekken. Doen alsof het wel meevalt.

Het is bijna een way of life geworden.

En tegelijkertijd zie ik iets anders. De mensen die wél blijven, zijn vaak degenen die altijd sterk zijn. Die alles dragen. Die voor iedereen klaarstaan. Die anderen helpen, maar zichzelf ondertussen ergens onderweg verliezen.

En dan vraag ik me af: Wie is er voor jou?

Ik heb dat zelf ook moeten leren

Wanneer ik het moeilijk heb, bel ik mijn vrienden. Ik reik uit. Ik vertel wat er werkelijk in mij leeft. Niet omdat ik zwak ben, maar juist omdat ik weet dat ik mezelf niet alleen hoef te dragen.

En toch merk ik hoe spannend dat kan zijn. Want juist wanneer je het moeilijk hebt, vallen mensen soms stil. En juist dan hebben we verbinding nodig.

Niet altijd een oplossing.

Niet iemand die vertelt wat je moet doen.

Maar iemand die blijft.

Die luistert.

Die aanwezig is.

“Ik ben hier. Vertel maar.”

Heel veel mensen kunnen dit niet!!! en dit is misschien wel een van de grootste dingen die ik zelf heb geleerd: jezelf niet verlaten wanneer het moeilijk wordt en ook niet kleiner maken. Blijf luisteren naar jezelf en je eigen gevoel.

Je uitspreken.

Hulp vragen.

Durven zeggen dat je bang bent.

Dat je verdriet hebt.

Dat je boos bent.

Dat je het even niet weet.

Want gevoelens willen niet weggestopt worden.

Angst wil gezien worden.

Verdriet wil gevoeld worden.

Boosheid wil gehoord worden.

Pijn wil erkenning.

En wanneer je leert om daar werkelijk bij te blijven, hoef je niet maanden of jaren met dezelfde situaties rond te lopen.

Je hoeft niet eindeloos te piekeren.

Je hoeft niet nachten wakker te liggen.

Je hoeft jezelf niet te verliezen in alles wat er in je hoofd gebeurt.

Je lichaam heeft iets anders nodig. Verbinding.

Ons zenuwstelsel is niet gemaakt om alles alleen te dragen. We hebben co-regulatie nodig. Een gevoel van veiligheid. Een zachte aanwezigheid. Rust.

En daarom begint de relatie met jezelf niet bij nóg harder je best doen.

Maar bij zachter worden.

Mildheid.

Bemoediging.

Positiviteit die niet ontkent wat er werkelijk is.

Jezelf motiveren zonder jezelf af te breken.

Jezelf vasthouden wanneer je bang bent.

En vooral:

niet meer van jezelf weglopen.

Dat is voor mij zelfliefde.

Niet voortdurend gelukkig zijn.

Niet altijd positief zijn.

Niet doen alsof alles goed gaat.

Maar jezelf trouw blijven, ook wanneer het rauw is.

We leven in een tijd van perfectie

We zijn streng voor onszelf.

We verwachten veel.

Van onszelf én van elkaar.

Er lijkt een soort perfectie te bestaan. Ook in relaties.

We zoeken naar de perfecte partner. Iemand die ons begrijpt, die beschikbaar is, die altijd goed communiceert, die ons veiligheid geeft, die ons ziet en die ons aanvult.

Iemand die ons begrijpt. Beschikbaar is. Goed communiceert. Ons veiligheid geeft. Ons ziet. Ons aanvult.

Maar we zoeken ook naar het perfecte kind. De perfecte vriend. De perfecte moeder. De perfecte vader. De perfecte werkgever. De perfecte collega. En ondertussen zijn we zelf allesbehalve perfect.

Maar laten we eerlijk zijn… We zijn zelf zo imperfect als de pest.

We hebben onze patronen.

Onze angsten.

Onze oude pijn.

Onze verwachtingen.

Onze manieren van vluchten, controleren, vastklampen of ons terugtrekken.

Dus waar komt dat beeld van perfectie eigenlijk vandaan?

Van de films die we kijken?

De sprookjes die we als kind hoorden?

De boeken die we lezen?

En ze leefden nog lang en gelukkig.

Maar wie leerde ons hoe je samen blijft wanneer het moeilijk wordt?

Hoe je luistert wanneer je eigenlijk wilt weglopen?

Hoe je ruimte geeft zonder jezelf te verliezen?

Hoe je sorry zegt?

Hoe je opnieuw begint?

Misschien is liefde helemaal niet perfect.

Misschien is liefde: aanwezig blijven.

Waar zijn we gebleven? Kijk om je heen.

We leven in onze telefoon.

Achter onze laptop.

Op onze tablet.

Voor de televisie.

We zijn voortdurend verbonden met de wereld…

en kunnen ons tegelijkertijd ontzettend alleen voelen.

Waar is de saamhorigheid?

Waar zijn de gesprekken op straat?

De buurvrouw die even komt zitten.

De mensen die samen buiten zijn.

De praatjes op het schoolplein.

Niet de roddels.

Maar: Hoe gaat het met jou? Werkelijk.

Ik vind het zelf ook niet altijd gemakkelijk dat we zo'n digitaal tijdperk binnengaan.

Maar ik geloof ook dat technologie ons ontzettend veel kan brengen.

Het gaat er niet om dat we terug moeten naar vroeger.

Het gaat erom hoe we kiezen om deze middelen te gebruiken.

Als we technologie inzetten om elkaar werkelijk te ontmoeten, te inspireren, te ondersteunen en samen te komen, kan het juist een prachtige vorm van verbinding zijn.

En dat is precies wat ik je wil bieden. Sacred Heart Living

Ik kom meer online in een Sacred Space.

Een plek waar je even niets hoeft.

Waar we samen een kaarsje aansteken.

Een moment stilstaan.

Ademen.

Voelen.

Een pas op de plaats maken.

Uit de perfectie.

Uit het moeten.

Uit het altijd maar doorgaan.

En terug naar de rauwe werkelijkheid van wat er werkelijk in jou leeft.

De diepte in.

Niet om in je pijn te blijven.

Maar om haar te ontmoeten.

Want wanneer je durft te voelen en je niet langer van jezelf wegloopt, kan iets veranderen.

Je komt terug naar je centrum.

Naar je basis.

Je lichaam ontspant.

Je zenuwstelsel krijgt de kans om te kalmeren.

De fijne energie van samen zijn kan je dragen.

En langzaam komt er weer ruimte voor liefde.

De rauwe pijn wordt zachter.

Draagbaarder.

De eenzaamheid kan veranderen in verbondenheid.

En misschien ontdek je daar iets heel belangrijks:

Je hoeft niet eerst beter te worden om liefde te verdienen.

Je mag jezelf ontmoeten precies zoals je nu bent.

En van daaruit transformeren.

REST · CONNECT · LOVE

Dit is waar Sacred Heart Living voor mij over gaat.

Niet over jezelf verbeteren tot een perfecte versie van jezelf.

Maar over thuiskomen in jezelf.

REST

Rust · regulatie · lichaam · aanwezigheid

Vertragen. Uit je hoofd komen. Je lichaam voelen. Je zenuwstelsel tot rust brengen. Leren rusten zonder schuldgevoel.

CONNECT

Verbinding · emoties · relaties · kwetsbaarheid

Voelen wat er werkelijk in je leeft. Je emoties leren dragen. Je uitspreken. Hulp vragen. Grenzen voelen. Verbinding aangaan zonder jezelf te verliezen.

LOVE

Bewustzijn · spiritualiteit · zelfliefde · belichaming

Thuiskomen bij jezelf. Verbinden met je innerlijke wijsheid en bewustzijn. Liefde niet alleen begrijpen, maar werkelijk belichamen.

En daar ontstaat transformatie.

Niet omdat je iemand anders moet worden.

Maar omdat je steeds meer wordt wie je werkelijk bent.

Lichaam · Emotie · Bewustzijn

Mijn werk beweegt door deze drie gebieden.

LICHAAM

Yoga · beweging · adem · ontspanning · nervous system healing

EMOTIE

Voelen · patronen · zelfonderzoek · verwerking · verbinding

BEWUSTZIJN

Meditatie · spiritualiteit · intuïtie · channeling · innerlijke wijsheid

Samen vormen ze een weg van transformatie.

Een weg terug naar jezelf.

Sacred Space

Een online moment om samen te vertragen.

Een kaarsje aan.

Telefoon weg.

Adem erbij.

Voelen wat er is.

Een plek waar je niet hoeft te presteren.

Waar je mag landen.

REST · CONNECT · LOVE

Sacred Heart Journey: Voor wanneer je dieper wilt gaan.

Een persoonlijke reis waarin we werken met jouw lichaam, emoties, bewustzijn en de patronen die je niet langer wilt blijven herhalen.

Een veilige ruimte waarin je leert jezelf niet meer te verlaten.

Waar je leert voelen, reguleren, verbinden en vertrouwen.

Van overleven naar aanwezig zijn.

Van jezelf verliezen naar thuiskomen.

Want uiteindelijk geloof ik hierin:

We hoeven niet perfect te worden.

We hoeven niet alles alleen te kunnen.

We hoeven onze pijn niet weg te maken.

We mogen leren haar te dragen.

We mogen leren uitreiken.

We mogen leren ontvangen.

We mogen leren onszelf vast te houden.

En misschien….kunnen we van onze pijn onze parel maken.

Niet door te vergeten wat ons is overkomen.

Maar door te ontdekken wat er in ons ontstaat wanneer we er niet langer voor weglopen.

Come Home to Yourself.

Liefs Maneesha

REST · CONNECT · LOVE

Sacred Heart Living